Veldvarkens

Veldvarkens

Verplaatsen

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Mon, December 19, 2016 17:31:11

Zo, ik zit even binnen bij te komen.

We zijn de laatste week bezig met het verplaatsen van alle varkens, naar velden voor bij het huis. Het hele achterste stuk land ruimen we leeg, dus er lopen ook geen varkens meer langs de (Aaltense)weg.

Daar hebben we al het schrikdraad omhoog gezet en losgekoppeld van het stroomapparaat. De waterbakken zijn weg, de huisjes (die al dan niet in gebruik waren) ook. En we hebben vele meters/kilometers geharkt om het zand weer weg te krijgen bij/onder/tegen de vaste stroomdraden. Zodat die bultjes niet vol groeien met onkruid en je het dan minder goed weg kunt krijgen.

Zo hebben die velden de komende maanden rust, en kunnen ze in het voorjaar meteen hard uit gaan lopen groeit er hopelijk snel een boel onkruid :)

En hier voor bij het huis hadden we nog wat groene velden opgespaard, die ze nu even lekker op de kop kunnen zetten.

Maar goed, dat is al met al een boel werk, we voelen onze armen en benen wel als we 's avonds even op de bank zitten.

En de varkens vinden die nieuwe velden helemaal geweldig, maar worden ook wat opgefokt van de veranderingen en hun nieuwe buren. Ook moeten ze blijkbaar ineens weer helemaal wennen waar dat schrikdraad loopt, en moeten ze er steeds met hun neus tegenaan als ik op het punt sta om er brood overheen te gooien. En dan hoor je een PIEP!!! en schrik ik me een ongeluk ook al wist ik dat het er aan zat te komen.

Ze zoeken het vanavond dus maar mooi even uit daar in die groene velden, ik blijf binnen ;) Ik zie morgen wel hoeveel ze alweer hebben gewroet.

Nu even een lekker pannetje zuurkool maken, uit eigen zuurkoolpot en moestuin. Met een plak van een zelfgemaakte soort van casselerrib.

Oh ja, tussendoor hebben we Hanky ook nog even op biggen-date gestuurd, maar dat verhaal (met foto :D ) volgt morgen.



  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post115

Opvoeden

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Sat, December 03, 2016 08:59:55

De laatste weken ben ik bezig met het (her)opvoeden van onze varkens.

Door drukte en meerdere groepen met biggen achter elkaar, was het er even bij in geschoten.

Maar het is wel belangrijk dat ze weer even weten en/of leren wat de bedoeling is. Namelijk:

--Niet happen naar handen,

--niet in schoenen of broekspijpen bijten als ik in het veld stap,

--niet steeds rondjes om mijn benen/voeten rennen als ik probeer met een emmer met voer een stuk te lopen in dat veld,

--en ook niet denken dat elk nieuw brood dat ik pak een stuk lekkerder is dan dat brood dat je al hebt liggen.

Om het laatste punt even te verduidelijken:

Onze varkens krijgen elke dag een paar broden per 'persoon'. Die broden zitten allemaal nog verpakt in plastic, dus ik laad mijn kruiwagen vol met zakken en pak ze dan bij elk veld voor ze uit.

De varkens lopen in kleine groepjes, in velden van 500 tot 2000 m2 die achter elkaar liggen langs een lange strook waarover ik loop.

De 1e varkens moet ik vaak nog wakker maken, maar de varkens in de velden verderop horen dan allang dat ik er aan kom. Ze staan dus soms even te wachten voor ze wat krijgen. En te ijsberen. Of zelfs te gillen. Net hoe zielig ze zichzelf vinden (zucht :) )

Er is dan dus al aardig wat opgebouwde spanning in de achterste velden, en de laatste maanden was het een redelijk opgefokte bende tijdens de voerronde. Ijsberen, schrikdraad aanraken, een ander tegen dat draad duwen, etc.

En als ik dan brood in het veld of in de voerbak gooide, dan hield dat gedrag niet eens meteen op. Want na 1 brood kan er nog 1 komen, en die kan zomaar veel lekkerder zijn dan dat 1e brood! Dus er werd een hapje van genomen, en dan stonden ze alweer te dringen voor een nieuwe. Met hun kop bij het schrikdraad, steeds NOG iets dichterbij mij willen komen. Of ze kwamen al zo ongeveer over de voerbakken heen klimmen.

Ik ben nu dus begonnen met het wachten met het gooien van dat 2e (of 3e, 4e) brood. Het duurde even voor ze doorkregen dat ik blijkbaar niets meer ging gooien. En zodra 1 van de groep zich omdraaide om dan maar dat 1e brood te eten, volgde de rest al snel. Op dat moment gooide ik snel dat nieuwe brood in diezelfde richting, zodat ze daar hun beloning ook kregen.

En na een tijdje (een kleine week?) kregen ze het sneller en sneller door. En nu koppel ik er ook nog eens het woord 'NEE' aan. Als ze toch weer naar mij toe komen rennen terwijl er nog brood ligt. Dan rennen ze vrij snel weer terug en krijgen ze daar hun beloning (al dan niet in de vorm van het brood dat er gewoon nog lag).

En bij een aantal groepjes, heb ik ze zelfs al zo ver dat ze voor dat 1e brood al luisteren naar mijn 'NEE'. En dan netjes een paar stappen terug doen of zich omdraaien en op de gemiddelde voerafstand gaan staan :D

Alleen de 2 jonge beren snappen dat nog niet, maar jonge beren zijn sowieso nogal... traag? Simpel? Of gewoon te opgefokt. Ik weet het niet, het zal een combinatie zijn. Ze weten NA dat 1e brood wel wat de bedoeling is. Misschien heeft het met die 2 net even wat meer tijd en oefening nodig.




  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post114

Groen veld

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Thu, December 01, 2016 14:07:32
We hebben een paar dagen terug het achterste stuk stroomdraad bij het veld van 2 jonge dames los gemaakt zodat ze er doorheen kunnen. Naar het naastgelegen veld, waar nog veel groenvoer staat. Ze snapten er even niets van, maar met wat aanmoediging stapten ze toch over de grens.





  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post113

Melkwei

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Thu, December 01, 2016 14:04:57

Met een klein clubje hebben we afgelopen zaterdag heel wat kaasjes gemaakt. Van melk van de koeien van de buurman.

Als je kaas maakt, dan komt daar melkwei bij vrij. Dat is het waterige gedeelte dat je niet nodig hebt. Maar in dat waterige gedeelte zitten nog wel lekker wat voedingsstoffen, vetten, etc.

Dus we hebben steeds alle melkwei in een blauwe ton gegoten, die net buiten de deur stond. En daar heb ik brood in gegooid om er een lekkere smurrie van te maken voor de varkens. Dat stellen die vreetzakken wel op prijs hoor, geloof me.

Normaal maak ik een paar kaasjes voor onszelf, en de melkwei dáárvan gaat ook naar de varkens. Maar deze keer was het wel een flinke hoeveelheid :D



  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post112

Tak

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Fri, November 11, 2016 21:53:13
Begin oktober schreef ik over een dikke grote tak die uit een populier was gewaaid. Die tak ligt er nog steeds, en de varkens zijn er wel blij mee volgens mij :) Ze hebben er al heel wat kleinere takjes afgeknakt, en de bast is er helemaal afgeknaagd en geschuurd. Ze gebruiken de tak namelijk als krabpaal, om o.a. het zand uit hun vacht te schuren. Het hout ziet er dus al mooi gepolijst uit :)



  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post111

Die Hanky...

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Sat, November 05, 2016 19:36:31

(waarschuwing: lang verhaal :) )

Vanmorgen om half 9 kwamen er mensen een 2-tal biggen kopen, waar ze al weken vol spanning op zaten te wachten.

We liepen naar dat veld, zochten er 2 uit, en lieten ze in onze biggen-verhuis-kliko zakken. Niets aan de hand, we zijn ondertussen keigoed in het 'vangen' van die snelle donders ;)

Maar toen we terug wouden lopen, zag ik ineens dat het plastic krat met aardappels, dat voor hun veld staat, was verschoven. Er waren wat pompoenen uit gewipt, ook wat aardappels, en hij stond scheef tegen het schrikdraad aan. Vreemd... wie of wat zou dat nou hebben gedaan?

Ik keek nog om mij heen, alsof er ineens een varken achter ons kon staan ofzo. Haha, in die strook langs alle velden kan helemaal geen varken komen.

Terug naar huis waren er nog een paar vreemde dingen, die niet echt op hun normale plek stonden. Maar onze honden spoken ook wel eens wat uit daar.

Goed... alles afgehandeld met de 2 biggen, oormerken in, papierwerk, etc. En weer terug naar binnen naar onze afkoelende kopjes koffie. Nog even wat computerwerk, en daarna eindelijk eens die arme (kuch) varkens voeren. Dat doe ik normaal ook pas rond 10 á 11 uur, dus wederom niets aan de hand.

Met de wagen volgeladen met brood zijn we toen op pad gegaan. Het 1e veld op de route is niet vaak bewoond. Maar nu loopt Hanky, onze beer daar. En zijn logee, die hij moet dekken. Zodra die klus is geklaard, wordt ze weer opgehaald. Ze lopen dicht bij ons huis, maar nog steeds zo'n 90 meter daar vandaan. (Ons landje is raar lang en smal)

In dat veld kan ik ze dan beter in de gaten houden, hoef ik niet zo'n eind te lopen om ze te bespieden. Er staat een stevig hek van planken omheen, geen schrikdraad. Zie de 1e foto.

En daar troffen we alleen de logee aan. Geen Hanky...?! Ik heb nog in het hok gekeken, of hij misschien ziekjes was ofzo. Maar dat is hij nooit, en nu ook niet. Hij was er gewoon niet. Aha... dachten wij. Dan is DAT het vreemde beest dat hier en daar sporen heeft achtergelaten!

We zijn dus meteen doorgereden tot het einde van onze 500 meters met veldjes en varkens. En onderweg kwamen we al meer sporen tegen. Schuim bijvoorbeeld, van zijn gesmak en 'mannelijk' gedoe richting de mooie dames die hij tegenkwam onderweg. Uit zijn bek vallen dan klodders wit spuug/schuim dat een waar spoort vormt.

Hij heeft onderweg niets kunnen doen met die dames, OF met zijn puberende intacte zonen die ook halverwege lopen. Want Hanky laat zich goed tegenhouden door stroomdraadjes.

We troffen hem aan bij het laatste veld, en konden hem zeer makkelijk met wat brood even in zijn oude vertrouwde veld lokken. Waar 2 van onze eigen dames lopen die al (lang) door hem zijn gedekt.

We kunnen het ons niet voorstellen. Maar die zware, spierige Hanky (nu zo'n 160 kilo denk ik?) moet OVER dat plankenhek zijn gesprongen. En toen aan de wandel zijn gegaan. Hij heeft zelfs nog een tijdje rondgehangen bij de zeug met jonge biggen (zijn kids) die halverwege lopen. Daar zie je echt een kuil waar hij heeft gelegen. En een 'pad' langs het hek waar hij heeft lopen ijsberen. Zoals alleen een beer dat zo goed kan.

We zijn daarna maar meteen aan de slag gegaan met het maken van een stroomdraadje boven de planken langs, zodat hij een waarschuwing krijgt als hij weer eens een gekke actie uit wil halen. En daarna hebben we hem weer opgehaald en weer bij zijn logee gevoegd.

Zo even met de zaklamp kijken of hij er daadwerkelijk nog loopt..... ;)

(2e en 3e foto zijn van de klodders opgeklopte spuug.)








  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post110

De beer en zijn dames

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Fri, October 28, 2016 16:48:54
Hanky en zijn dames :) (zijn 3e dame loopt nu met haar biggen)



  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post109

Nieuwe groene velden

VeldvarkensPosted by Jorieke Ruim Thu, October 20, 2016 09:20:21
Brownie (Duroc, Wolvarken-kruising):

Flappie (Kune, Duroc, Bentheimer-kruising):

Jonge Duroc zeug:



  • Comments(0)//blog.veldvarkens.nl/#post108
« PreviousNext »